5.5 C
Athens
Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου, 2022

Ν.Παπαθανασίου:Το πρώτο άτομο με αναπηρία που σπουδάζει επαγγελματικά χορό

✚ ΑΘΗΝΑ

Δήμος Αθηναίων: Η Αθήνα αποκτά νέα, σύγχρονα και ασφαλή πεζοδρόμια

Σε εξέλιξη βρίσκεται στην Αθήνα το μεγαλύτερο έργο ανακατασκευής πεζοδρομίων από την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων. Δεκαοχτώ χρόνια μετά, ο Δήμος Αθηναίων επαναφέρει τα μεγάλα...

Δήμος Αθηναίων: Τέλος στην αντικοινωνική στάθμευση με 830 «έξυπνους» αισθητήρες σε ράμπες και διαβάσεις

Τέλος στην παράνομη και αντικοινωνική στάθμευση των οχημάτων μέσα στην πόλη, επιδιώκει να βάλει ο Δήμος Αθηναίων αξιοποιώντας την τεχνολογία, μέσω της εγκατάστασης «έξυπνων»...

Αναβαθμίζεται το «myathenspass» – Τι αλλάζει στην ελεγχόμενη στάθμευση

Τη δυνατότητα σε κάθε οδηγό που παρκάρει στην Αθήνα να προγραμματίζει, μέσω της εφαρμογής «myAthenspass», την έναρξη της στάθμευσής του, ακόμη και εκτός ωραρίου...

Δήμος Αθηναίων: Εντυπωσιακές τοιχογραφίες σε σχολεία και γειτονιές της Αθήνας

«Ο νεαρός τυμπανιστής του Μεσολογγίου» αγναντεύει την Ακρόπολη από το 13ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στο Μετς, ενώ το «Πάνθεον» των Αγωνιστών του ‘21 συντροφεύει...

Το INNOVATHENS εγκαινιάζει το 2022 με μία νέα ενότητα Podcast

Το INNOVATHENS, ο Κόμβος Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων, υποδέχεται το 2022 με μία ολοκαίνουργια ενότητα Podcasts αλλά και ένα συναρπαστικό εκπαιδευτικό...

Το πρώτο άτομο με κινητική αναπηρία στην Ελλάδα που σπουδάζει επαγγελματικά χορό.

Η Ντέμη Παπαθανασίου σπάει όλα τα πρότυπα του χορού με τη μια. Σε σχέση με τη διάπλαση και την προκαθορισμένη πορεία του χορευτή. Και αυτό απο μόνο του την κάνει ιδιαίτερη. Στη ζωή της άλλωστε τίποτε δεν έγινε με την πεπατημένη.

Δεν αποφάσισε να σπουδάσει χορό αλλά η επιλογή αυτή έμοιαζε ως μονόδρομος. Από το «αποκλείεται να τα καταφέρω» έχει φτάσει στο «δεν θα σταματήσω αν δεν γίνω η καλυτερη χορεύτρια που μπορώ». Ολοκλήρωσε το ΒΑ Minor Contemporary Dance Practices πτυχίο στο Deere και θα συνεχίσει τις σπουδές της στο εξωτερικό.

Τον Ιουνιου του 2017 πήρε μέρος στην Documenta 14 στο πρότζεκτ The Place of the Thing του Καταλανού σκηνοθέτη Roger Bernat. Αυτό το διάστημα ετοιμάζει της βαλίτσες της για το Oakland της California όπoυ κέρδισε μια υποτροφία στην Axis Dance Company, μια από τις πρώτες μικτές ομάδες χορού παγκοσμίως, με την στήριξη της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Η πρώτη της χορογραφική δουλειά θα παρουσιαστεί τον Αύγουστο στο OurFestival4 στο πλαίσιου του Φεστιβάλ Ρεματιάς.

Κυρίες και κύριοι η Ντέμη Παπαθανασίου.

 

Ποτέ θυμάσαι το εαυτό σου να χορεύει για πρώτη φορά;

Από παιδί; Πάντα. Πάντα χόρευα. Μου άρεσε πάρα πολύ η μουσική. Παρόλο που θεωρούσα ότι δεν έχω τον ρυθμό μέσα μου, δεν μπορούσα να συγχρονίσω τις κινήσεις μου με την μουσική που άκουγα, και να την ακολουθήσω. Αλλά μου άρεσε πάρα πολύ η μουσική και πάρα πολύ ο χορός. Μετά μεγαλώνοντας, ίσως βάρυνα και ντρεπόμουν. Μπορεί να βγαίναμε με φίλους και να καθόμουν στην καρέκλα να κουνιόμουν λίγο αλλά όχι να σηκωθώ.


Και μετά έφτασε κάποια στιγμή που δεν χόρευες καθόλου;

Τίποτα. Και το αστείο από όλα είναι ότι ξεκινώντας το 2013 στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση το εργαστήριο χορού για άτομα με και χωρίς κινητική αναπηρία, διαβάζω στο ίντερνετ το πρόγραμμα και θεωρώ ότι θα πάμε και θα μελετάμε χορό, δηλ. οτι θα κάνουμε ιστορία του χορού. Και πάω στο πρώτο μάθημα της Μαρίας Κολιοπούλου και του Ανδρέα Κολίσογλου που τρέχουν το εργαστήριο και και μας λένε «ξαπλώστε στο πάτωμα».

«A Physical Duet and other Non-Casual Dances»: Ντουέτο με τον Κωνσταντίνο Αναστασιαδη στα πλαίσιο του cheap art Athens

Θυμάσαι μικρή να έχεις διαφορά από τα άλλα παιδιά; Πως αντιμετώπιζες εσύ τον εαυτό σου;

Δεν πήγαινα σε ειδικό σχολείο, πήγαινα σε ιδιωτικό. Γιατί είχε προσπαθήσει η μαμα μου να με βάλει σε δημόσιο αλλά της είπε ο διευθυντής ότι «τι θέλετε και ασχολείστε, η κόρη σας δεν πρόκειται να βγάλει το σχολείο και αν τελειώσει το δημοτικό θα είσαστε πάρα πολύ τυχερή». Γιατί πάντα μπέρδευαν την εγκεφαλική παράλυση με τη νοητική καθυστέρηση. Δεν με δέχτηκε ποτέ αυτός ο διευθυντής στο σχολείο του. Η μαμά μου θεώρησε ότι θα ήταν πιο σωστό να μπω σε ένα μικρό ιδιωτικό σχολείο, μετά σε ένα μεγαλύτερο και στο τέλος κατέληξα στο Αρσάκειο, το οποίο το σιχαινόμουν, γιατί ήταν πολύ αυστηρό και ήταν και μόνο κορίτσια όταν πήγαινα εγώ. Νομίζω ότι στο Αρσάκειο άρχισα να αισθάνομαι απομόνωση. Δεν μπορούσα να είμαι μέρος του. Και όταν τελείωσα το ΤΕΙ Μηχανολόγος Μηχανικός, η μαμά μου έκλαιγε με μαύρο δάκρυ μου είπε «πολύ θα ήθελα να τρίψω το πτυχίο στη μούρη αυτού του διευθυντή».

Έδωσα κανονικά πανελλήνιες γιατί δεν δεχόμουν να μπω με το 5% που μπαίνουν τα άτομα με αναπηρία. Και ακόμη και τώρα δεν θεωρώ ότι είμαι άτομο με αναπηρία. Δηλαδή μπορεί να περπατάω με πατερίτσες και να έχω μια δυσκολία στο περπάτημα αλλά όλα τα άλλα δεν έχουν να κάνουν σε τίποτα με την αναπηρία. Για αυτό το λόγο έδωσα κανονικές εξετάσεις και πέρασα.

Άρα εσύ δεν αισθάνεσαι άτομο με αναπηρία ή δεν έχεις σκεφτεί ποτέ ότι θα ήθελες να ήσουν αρτιμελής;

Όχι, πραγματικά. Δεν ξέρω απλά έτσι σκέφτομαι.

Άρα η αναπηρία για σένα είναι σα να μην υπάρχει;

Υπάρχει.  Καταλαβαίνω τη διαφορά από τον τρόπο που με αντιμετωπίζουν οι άλλοι βλέποντας με να περπατάω με πατερίτσες. Τη βλέπω τη διαφορά από τους άλλους. Όχι από μέσα μου. Από μέσα μου δεν τη βλέπω. Είναι ο τρόπος που μεγάλωσα. Οι γονείς μου δεν με ξεχώρισαν από τα αδέλφια μου. Δηλαδή θα πηγαίναν τα αδέλφια μου στα χιόνια να παίξουμε και να κάνουμε κι εγώ μαζί, θα πηγαίναμε στη θάλασσα να κολυμπήσουμε κι εγώ μαζί. Θα πηγαίναμε σε έναν θείο μου που έχει σκάφος κι εγώ μαζί. μου έλεγε η μαμα μου «θα βρεις τρόπο να το κάνεις, με τον τρόπο που μπορείς εσύ, αλλά θα το κάνεις. Θα βρεις έναν άλλο τρόπο να σκαρφαλώσεις αλλά θα σκαρφαλώσεις, δεν θα περιμένεις να σε σηκώσω εγώ να σε πάρω αγκαλιά». Είναι ο μόνος τρόπος για να φέρεις στον κόσμο έναν ανεξάρτητο άνθρωπο. Και τώρα ουσιαστικά ότι μένω μόνη μου και τα καταφέρνω μόνη μου και δεν χρειάζομαι βοήθεια το οφείλω σε αυτήν την αντιμετώπιση.

Σκηνή από την πρώτη της χορογραφική δουλειά Dançor που θα παρουσιαστεί τον Αύγουστο στο OurFestival4 στο πλαίσιου του Φεστιβάλ Ρεματιάς

 

Που γίνεται το κλικ και λες θέλω να το κάνω επαγγελματικά;

Είχα δει τους candoco στο unlimited access της Στέγης και λέω «θεέ μου». Με δέχονται στο international summer lab που κάνουν στο Λονδίνο όπου ήταν χορευτές από όλον τον κόσμο. Κάνω έναν ακόμη κύκλο στη Στέγη και το καλοκαίρι πάω στην Σουηδία στο σεμινάριο των dance spinn και candoco. Και εκεί συνειδητοποιώ ότι οι μήνες που δεν χορεύω αισθάνομαι δυστυχισμένη. Μου έλειπε. Ψυχολογικά. Φυσικά. Ότι είναι κάτι το οποίο μου δίνει δύναμη να συνεχίσω να υπάρχω σε αυτόν τον κόσμο.

Τότε μαθαίνω από τη Μαρία Κολιοπούλου ότι υπάρχει αυτό το πρόγραμμα το BA που έχει δημιουργήσει η doctor Ana Sanchez Colberg στο Derre και είναι inclusive. Δηλαδή τους δέχεται όλους. Δεν έχει όριο ηλικίας, πολύ σημαντικό γιατί εγώ ήμουν πάνω από τα 40. Πάω το βιογραφικό μου για το τι έχω κάνει με το χορό μέχρι τότε και μου προτείνει να ξεκινήσω το minor πτυχίο να δούμε πως θα πάει, γιατί το major είχε μέσα μπαλέτο που δεν θα μπορούσα να κάνω και απλά ξεκίνησα.

Φοβόσουνα;

Όχι. Δεν φοβόμουνα. Νομίζω είχα άγνοια κινδύνου. Πολλές φορές στην ζωή μου νομίζω ότι λειτουργώ έχοντας άγνοια κινδύνου.

Τι σε κρατάει motivated? Γιατί το πάθος σου δεν καταλαγιάζει, εντείνεται.

Νομίζω ότι θέλω να αναπληρώσω τον χαμένο χρόνο. Αν ήξερα ότι υπήρχε η δυνατότητα να ξεκινήσω χορο, έστω και στα 20 μου έστω και στο εξωτερικό θα το χα κάνει… Εδώ δεν υπήρχε η δυνατότητα πιο παλιά να ξεκινήσω. Γιατί τα πρότυπα που είχαμε εδώ, ήταν ότι τα άτομα με αναπηρία μπορούνε να πάνε μόνο προς τον αθλητισμό. Το οποίο δεν ήταν κάτι που με τραβούσε. Δηλαδή εκτός από το κολύμπι που μου άρεσε, αλλά δεν ήθελα να το κάνω πρωταθλητισμό. Μέσα από τον χορό έχω ανακαλύψει ότι θέλω να είμαι η καλύτερη που μπορώ να είμαι. Και η πιο καλύτερη από την καλύτερη που πιστεύω ότι μπορώ να είμαι. Θέλω να φτάσω στην κορυφή.

 

Δεν σε τρομάζουν όλα αυτά τα πρότυπα που υπάρχουν στον χορό σε σχέση με το βάρος, με την αρτιμέλεια και με την ηλικία;

Όχι, επειδή θεωρώ ότι είμαι λίγο πρωτοπόρος επειδή στην Ελλάδα δεν έχει βρεθεί κάποιος άλλος που να έχει σπουδάσει χορό. Αυτό που έκανα στο Deere ήταν μια πολύ μεγάλη εμπειρία, ήταν ένα πρόγραμμα πολύ καλά οργανωμένο και στημένο και δομημένο σχετικά με τον σύγχρονο χορό και τη συμπεριληπτική εκπαίδευση όλων των ανθρώπων, δηλαδή ότι όλοι μπορούν να το κάνουν. Αλλά για λόγους που δεν έχουν διασαφηνιστεί αποφάσισαν το πρόγραμμα αυτό να κλείσει. Οπότε ήταν μια μοναδική ευκαιρία, που ήμουν πολύ τυχερή να βρεθώ την κατάλληλη στιγμή στον κατάλληλο χώρο και να έχω αυτήν την δυνατότητα να το σπουδάσω. Πήρα πάρα πολλά πράγματα.

Θες να γίνει χορεύτρια ή χορογράφος;

Χορογράφος. Μου αρέσει πολύ να χορεύω αλλά επειδή εντάξει έχω και λίγο μυαλό στο κεφάλι μου, θεωρώ ότι δεν μπορώ να γίνω σε αυτήν την ηλικία τοπ χορεύτρια Θα ήθελα. Αλλά ο επόμενος στόχος είναι χορογράφος, γιατί νομίζω ότι εκεί έχω πιο πολλά πράγματα να δώσω.

Ποια είναι τα σχέδια σου για το μέλλον;

Θέλω να συνεχίσω τις σπουδές μου για το χορό στο εξωτερικό, επειδή έχω και το πτυχίο του ΤΕΙ οπότε σε συνδυασμό με το minor του Deere μπορώ. Έχω διαλέξει δύο μεταπτυχιακά που μου αρέσουν. Ένα είναι στο Λονδίνο και το άλλο στη Σουηδία. Ονειρεύομαι να φτιάξω στο μέλλον στην Ελλάδα μια ομάδα μικτή που θα έχει και παιδιά με αναπηρία και χωρίς, από 6,7 χρονών που θα έχουν τη δυνατότητα να καταλήγουν σε επαγγελματίες χορευτές όπως έχει η ομάδα των Candoco στο Λονδίνο.

Ποια ήταν η πιο δυνατή χορευτική στιγμή μέχρι τώρα;

Η παράσταση που πήραμε μέρος στο Unlimited Access festival στη Στέγη με την «Πτήση» της Μαρία Κολιοπούλου. Θυμάμαι την αίσθηση που καταλαβαίνω ότι ο άλλος με παρακολουθεί αλλά δεν με απασχολεί ούτε πως φαίνομαι, ούτε αν έχω παραπάνω κιλά, ούτε αν βλέπει τα μπαστούνια. Δεν με απασχολεί τίποτα. Μόνο ότι εγώ χορεύω και αν θες το βλέπεις

Τι σε θυμώνει;

Με θυμώνει πολύ το άδικο. Ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη στον κόσμο. Όχι μόνο σε σχέση με την αναπηρία αλλά και με τους ανθρώπους και με την φτώχεια και με το ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά πράγματα έτσι ώστε όλοι οι άνθρωποι να έχουν ένα καλύτερο βιωτικό επίπεδο όχι μόνο στην Ελλάδα . Παντού. Το ότι υπάρχει πείνα, ότι υπάρχει δυστυχία. Πιστεύω στη δύναμη και την ικανότητα του ανθρώπου να υπερβεί ακόμα και αυτά που θεωρεί ότι είναι ανυπέρβλητα και στην ανάγκη των ανθρώπων να γινόμαστε καλύτεροι και να φτιάχνουμε έναν καλύτερο κόσμο για τις επόμενες γενιές που έρχονται.
Και θέλω πάρα πολύ να πω κάποια στιγμή, ότι έκανα τη διαφορά στη ζωή κάποιων ανθρώπων. Ότι είδαν κάτι και άλλαξε η ζωή τους.

Βάσια Μπακετέα

Κύπελλο Ελλάδας: Ισόπαλοι 0-0 αναδείχθηκαν ΠΑΟΚ και ΑΕΚ στην Τούμπα

ΠΑΟΚ και ΑΕΚ έμειναν στο 0-0 σε ένα μέτριο παιχνίδι, με τις δύο ομάδες να έχουν τις ευκαιρίες τους αλλά να μην τις μετουσιώνουν...

Υπόθεση βιασμού 24χρονης: Εισαγγελική παρέμβαση μετά από καταγγελία της για επίθεση από δικηγόρο

Νέα εισαγγελική έρευνα διατάχθηκε για την υπόθεση βιασμού που κατήγγειλε η 24χρονη στη Θεσσαλονίκη. Η έρευνα στρέφεται εναντίον του δικηγόρου Θεόφιλου Αλεξόπουλου που συνόδευσε τον...

Δελτίο Ειδήσεων στις 21:00

Την παράταση των μέτρων ενάντια στην πανδημία για ακόμη μία εβδομάδα ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας, υιοθετώντας την εισήγηση της Επιτροπής των Εμπειρογνωμόνων.Τα μέτρα αναμένεται...

Αύξηση του τζίρου μέσα στην πανδημία για τις επιχειρήσεις που εκμεταλλεύτηκαν το διαδίκτυο

Η αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών συνέβαλε στην ανθεκτικότητα των επιχειρήσεων κατά την πανδημία. Αυτό είναι ένα από τα συμπεράσματα της μελέτης με θέμα "Οι...

Η παράσταση «Αναφορά για μια Ακαδημία» του Φραντς Κάφκα σε Αθήνα, Καβάλα, Θεσσαλονίκη και Γιάννενα

Η παράσταση του έργου του Φραντς Κάφκα «Αναφορά για μια Ακαδημία», που παρουσιάζεται από την Ομάδα Σημείο Μηδέν σε σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου, συνεχίζει την...

Πέθανε σε ηλικία 37 ετών ο Γάλλος ηθοποιός Γκασπάρ Ουλιέλ

Ο βραβευμένος με Σεζάρ, Γάλλος ηθοποιός Γκασπάρ Ουλιέλ, γνωστός για τον ρόλο του Ιβ Σεν Λοράν που ερμήνευσε στη μεγάλη οθόνη, απεβίωσε σήμερα σε...

Προκηρύχθηκε ο διαγωνισμός για τον Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας

Στην προκήρυξη του διαγωνισμού για την επιλογή του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας, προχώρησε το υπουργείο Εργασίας. Η προθεσμία για την υποβολή υποψηφιοτήτων λήγει...

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Παρέμβαση του Ρουβίκωνα στα γραφεία της ΔΕΗ στη Χαλκοκονδύλη

Μέλη του Ρουβίκωνα περίπου δέκα άτομα ανάρτησαν πανό και πέταξαν φυλλάδια στην είσοδο των γραφείων της διοίκησης της ΔΕΗ στην οδό Χαλκοκονδύλη στο κέντρο...

«100 Χρόνια Μπιθικώτσης 1922-2022»: Μουσικό αφιέρωμα στο Δημοτικό Θέατρο Ολύμπια

Ο Δήμος Αθηναίων, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του μεγάλου Έλληνα ερμηνευτή και συνθέτη Γρήγορη Μπιθικώτση (1922- 2022) και ανήμερα...

Περ. Αττικής: Μεγάλη συμμετοχή στις εκπαιδευτικές δράσεις, στο Πάρκο Τρίτση 

Ιδιαίτερα θετική χαρακτηρίζει η Περιφέρεια Αττικής την ανταπόκριση εκπαιδευτικών, σχολείων αλλά και πολιτών στα εκπαιδευτικά προγράμματα για μικρούς και μεγάλους που οργάνωσαν, επιμελήθηκαν και...

Έκθεση με φωτογραφίες από την ανολοκλήρωτη ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου στο Πολιτιστικό Κέντρο “Μελίνα”

Δήμος Αθηναίων: Δέκα χρόνια χωρίς τον Θόδωρο Αγγελόπουλο Έκθεση με αδημοσίευτες φωτογραφίες μάς μεταφέρει στο «πλατό» της τελευταίας ανολοκλήρωτης ταινίας του Από τις 29 Ιανουαρίου έως...

Δήμος Αθηναίων: Η Αθήνα αποκτά νέα, σύγχρονα και ασφαλή πεζοδρόμια

Σε εξέλιξη βρίσκεται στην Αθήνα το μεγαλύτερο έργο ανακατασκευής πεζοδρομίων από την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων. Δεκαοχτώ χρόνια μετά, ο Δήμος Αθηναίων επαναφέρει τα μεγάλα...