"Πρώτα απ' όλα η κυβέρνηση του Ισραήλ είναι υπέρ της ειρήνης ή όχι; Η Γάζα βομβαρδίστηκε ξανά χθες. Τι συνέβη τώρα και βομβαρδίστηκε; Και μετά μου λένε ότι μιλάω. Πώς να μην μιλάω; Αυτά συμβαίνουν γιατί το Ισραήλ υπερτερεί σε ισχύ και κάνει χρήση της δύναμής της. Από την άλλη δεν εφαρμόζει τις αποφάσεις του ΟΗΕ και κάνει ό,τι θέλει. Δεν είναι δυνατόν να εγκρίνουμε εμείς αυτό το σκηνικό". Δηλώσεις του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν για την ένταση στη Λωρίδα της Γάζας μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων.
Το ελπιδοφόρο συμπέρασμα που συνάγεται από τα λόγια του Τούρκου πρωθυπουργού είναι ότι η "σύμμαχος" Τουρκία λαμβάνει υπ' όψιν της τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Να υπενθυμίσουμε λοιπόν στη χώρα που φιλοδοξεί να ενταφιάσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας της τις ασιατικές φορεσιές της και να βάλει ευρωπαϊκό ένδυμα, ότι υπάρχουν αποφάσεις του ΟΗΕ που την αφορούν και παραμένουν επίκαιρες.
Χιλιάδες θεατές έχουν συρρεύσει στους κινηματογράφους της Τουρκίας, για να δουν την ταινία «Φθινοπωρινή οδύνη, πόνος»(Güz Sancısı), με φόντο τα «Σεπτεμβριανά του '55», τα επεισόδια που είχαν οργανωθεί εσκεμμένα, στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου του 1955, εναντίον του Ελληνικού στοιχείου της Κωνσταντινούπολης.
Αυτό είναι το 1ο μέρος μίας σειράς αφιερωμάτων που σκέφθηκα ότι παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον. Ένας περίπατος σε μουσικές λαών της ηπείρου και της γειτονιάς μας.
Λόγω των συχνών ταξιδιών μου εκεί και του ψαξίματος που έχω κάνει τα τελευταία χρόνια, θα ξεκινήσω με ένα σύντομο μουσικό πορτρέτο της Τουρκίας.
Πέρα από κάθε στείρο δογματισμό. Πέρα από γεωπολιτικά ή και συμφέροντα τρίτων, η Τέχνη δεν έχει σύνορα. Σε οποιαδήποτε μορφή της.
