Wall Street Journal: "Εντείνονται οι φόβοι για τοπική κατάρρευση στην ευρωζώνη"

Wall Street Journal: "Εντείνονται οι φόβοι για τοπική κατάρρευση στην ευρωζώνη"

Την Παρασκευή αργά το απόγευμα, ανέβηκε στην ιστοσελίδα της Wall Street Journal, ένα άρθρο-ανάλυση του Νιλς Σαχ, με θέμα, τους φόβους κατάρρευσης που διακινούνται σε διεθνείς οικονομικούς κύκλους, των Αγορών ιδίως, για μερικές από τις πιο αδύναμες περιφερειακές οικονομίες της Ευρωζώνης.

Το άρθρο αυτό σας παρουσιάζουμε σε πλήρη μετάφραση-προσαρμογή, εδώ από την ιστοσελίδα του 9.84:

                                                    *          *          *

«Ανατέλλουν φόβοι για την αδυναμία κυβερνήσεων της Ευρωζώνης να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους»

   Την περασμένη Τρίτη, οι Αγορές, μέσα σε φόβους που εκφράζονταν για την αδυναμία κυβερνήσεων της Ευρωζώνης, να καλύψουν τις -λόγω του δημόσιου χρέους- υποχρεώσεις τους, εντόπιζαν το ενδιαφέρον τους, στις πιο αδύναμες οικονομίες του ευρώ, σαν αυτές της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, που κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να «πεταχτούν  έξω» από την εξυπηρέτηση του χρέους τους.

Μετά από μια σύντομη ανάσα, νωρίς αυτή τη βδομάδα, οι ασφάλειες κεφαλαίου για τις χώρες εκείνες του ευρώ, τις πιο ευάλωτες, τις πιο εκτεθειμένες λόγω ελλειμμάτων και χρέους, εκτοξεύτηκαν την Τετάρτη, ενώ την Πέμπτη, έκαναν τους επενδυτές περισσότερο προσεκτικούς.

   Από τότε που Ελλάδα και Πορτογαλία ένοιωσαν τον «πυρετό» των επενδυτών τις προηγούμενες μέρες, ακόμα και μεγαλύτερες οικονομίες, σαν αυτή της Ισπανίας, άρχισαν να τίθενται υπό πίεση, από τις ανησυχίες για τα όλο και πιο αδυνατισμένα δημόσια οικονομικά τους.

Οι δείκτες των μπλου τσιπς στα Χρηματιστήρια Πορτογαλίας & Ισπανίας, καταβαραθρώθηκαν κατά 6% & 5% αντίστοιχα, την ίδια ώρα που ο δείκτης για τις 600 ισχυρότερες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, σημείωνε πτώση κατά 2,7%. Το ευρώ βυθίστηκε περισσότερο από 1% σε σχέση με το US D, το $, σε ένα χαμηλό οκταμήνου, δηλαδή στο 1: 1, 3727 ενώ χάνει και το περί 3% της ισοτιμίας του, σε σχέση με το γιαπωνέζικο γιεν.

Ο Παγκόσμιος καθοδικός οικονομικός κύκλος, και οι όλο και πιο εκτεταμένες δημόσιες δαπάνες, για να καταπολεμηθούν, οδήγησαν σε έντονα δημοσιονομικά προβλήματα σε όλη την Ευρώπη, αλλά ιδιαίτερα στις λιγότερο δυναμικές οικονομίες της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, & της Ισπανίας.

Τέτοιες οικονομίες κατάφεραν να επωφεληθούν από τη συμμετοχή τους στην ευρωζώνη των 16, καθ' όλη τη διάρκεια του μακρόχρονου μπουμ με τις εξαιρετικά χαμηλές τιμές των επιτοκίων. Μόνο που τώρα, οι επενδυτές ανησυχούν για το αν και κατά πόσο θα μπορέσουν να καλύψουν τα θηριώδη ελλείμματά τους, που στην περίπτωση της Ελλάδας, υπερβαίνουν το 12% σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ.

Αλλά οι μπελάδες των πιο αδύναμων ευρωπαϊκών οικονομιών, εγείρουν πια ερωτήματα για την ίδια τη φύση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος. Όπου οι χώρες, μπορεί να μοιράζονται ένα κοινό νόμισμα, δεν κάνουν όμως το ίδιο και με τις οικονομικές τους πολιτικές. Κάποιοι μάλιστα, κυκλοφορούν υποθέσεις, με βάση τις οποίες, μια αδύναμη οικονομία σαν την Ελλάδα, ας πούμε, θα μπορούσε και να οδηγηθεί εκτός ΟΝΕ, ή ακόμα χειρότερα, να απαιτηθούν μεταβιβαστικές πληρωμές από την ΕΕ, ή ακόμα και το ΔΝΤ.

............................................................................................................................................................................................................

Την ώρα πάντως που τα ελληνικά κρατικά ομόλογα «ανεβοκατέβαιναν» στην αρχή της εβδομάδας, την ίδια στιγμή, η τιμή για να ασφαλίσει κανείς 10 εκ. $, απέναντι σε κίνδυνο κατάρρευσης του εκδότη, έφτανε στην τιμή-ρεκόρ των 429 000 $ το χρόνο. Μια τιμή βέβαια ρεκόρ, σύμφωνα και με τα στοιχεία της CMA Data Vision. Ενώ και τα αντίστοιχα κόστη για την περίπτωση Ισπανίας & Πορτογαλίας, αναρριχώνται, φθάνοντας σε παρόμοια ύψη..................................................................... ........................................................................................................

Οι επενδυτές, μπορούν πια να στοιχηματίζουν πως οι Τράπεζες και άλλες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, θα υποφέρουν, αν οι κυβερνήσεις των αδύναμων χωρών όπως η Ελλάδα, πιεστούν να πάρουν μέτρα δημοσιονομικών περιορισμών, όπως υψηλότεροι φόροι, που όμως θα δώσουν παράλληλα και ένα τέλος, στις ελπίδες των χωρών αυτών για σύντομη ανάκαμψη. Εκτός αυτών, οι Τράπεζες, είναι και πελάτες, αγοραστές σε ευρεία κλίμακα των κρατικών ομολόγων, και θα μπορούσαν, είτε να τα πουλήσουν, είτε να κάνουν χρήση πρόσθετων ασφαλειών κεφαλαίου, δηλ. των περίφημων SWAPS, για να προστατέψουν εαυτές, από μελλοντικούς κινδύνους υποβάθμισης της αξιοπιστίας  του κράτους-εκδότη.

Κάθε καινούργιος γύρος από κινδυνολογίες στο χώρο των Τραπεζών, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο, πολλές από τις εταιρείες που συναλλάσσονται μαζί τους! (Και που δεν έχουν τη δική τους ισχύ, Στμτφρ.).

Σε μια αναφορά με παρόμοιο θέμα, οι αναλυτές της Morgan Stanley, αναφέρουν, πως οι φόβοι για μια τοπική κατάρρευση, σε μια περίπτωση εξελίξεων που θα είναι ακόμα χειρότερες από τις αναμενόμενες, θα μπορούσε να οδηγήσει τις κυβερνήσεις, ακόμα και να βάλουν τέλος στις δραστηριότητες ήδη «πληγωμένων» εταιρειών, που με τη συνέχιση ακριβώς των δραστηριοτήτων τους, θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την ίδια την οικονομική μεγέθυνση των χωρών τους!

Μτφρ. - απόδοση στα ελληνικά: Β. Δ. Καργούδης