Ισίδωρος Ρούσσος blog

"Κόκκινα" οφσάιντ!

  Προφανώς όλοι έχετε δει την (κακόγουστη κατ΄ εμέ) πολυπαιγμένη διαφήμιση του κρατικού οργανισμού για το στοίχημα...

Η αισχροκέρδεια βασιλεύει

 

Σε αυτήν την υπέροχη χώρα που ζούμε, είναι αξίωμα πως ό,τι ανεβαίνει δεν πέφτει με τίποτα! Ο λόγος για τις τιμές των καυσίμων, και την αισχροκέρδεια εισαγωγέων, παραγωγών, μεσαζόντων και πρατηριούχων.

Μην πετάτε τα ακυρωμένα εισιτήρια

  Όταν καταργήθηκαν τα εισιτήρια των 50 λεπτών και μειώθηκε η αξία του ενιαίου στο 0,80, στο διαδίκτυο κυκλοφόρησε μήνυμα με τίτλο «Καταπολεμήστε την ακρίβεια». Εν ολίγοις, οι συντάκτες του μηνύματος καλούσαν τους επιβάτες των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς να μην πετούν τα ακυρωμένα εισιτήριά τους και είτε να τα δίνουν «χέρι με χέρι» σε άλλους είτε να τα αφήνουν στα ακυρωτικά μηχανήματα για να τα χρησιμοποιούν οι επόμενοι!

Κυνήγι: Φτάνει πια!

Η πρόσφατη δολοφονία κυνηγού από... κυνηγό, επαναφέρει στο προσκήνιο το πάγιο αίτημα οικολογικών οργανώσεων, φιλόζωων και πάμπολλων πολιτισμένων συνανθρώπων μας! Επιτέλους, ας δοθεί ένα οριστικό τέλος σε αυτή την απάνθρωπη συνήθεια, που όχι μόνο έχει εξελιχθεί σε γενοκτονία -σπάνιων και μη- ειδών του ζωικού μας βασιλείου, αλλά ενίοτε στοιχίζει τη ζωή και σε αθώους ανθρώπους!

Αθήνα - Πράγα: Μελαγχολικές συγκρίσεις

  Όταν προσγειώνεσαι στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» έπειτα από μια 3ήμερη απόδραση στην Πράγα, δεν είναι δυνατόν να μην μελαγχολήσεις. Όχι τόσο γιατί έφυγες από την (για πολλούς) πιο παραμυθένια πρωτεύουσα του κόσμου, αλλά επειδή επιστρέφεις στην (για άλλους τόσους) πιο κακοφτιαγμένη...

Σεμνά και ταπεινά

  «Πάλι μαζί, για ακόμα καλύτερες μέρες». «Σεμνά και ταπεινά». Οι κυβερνώντες, ό,τι χρώμα κι αν είναι βαμμένοι, συχνά-πυκνά (κυρίως προεκλογικά) μας φλομώνουν με τέτοια συνθήματα. Τσιτάτα, εντυπωσιακά, πιασάρικα...

Έρημος...

Στην έρημο, ο έρωτας θα είναι πιο έρωτας... όπως το νερό είναι πιο νερό από το νερό...

Όταν είσαι μόνος σου, νιώθεις την ανάγκη των άλλων, τους άλλους, τη γλύκα τους. Όταν μένεις μόνος, η πίκρα, η θλίψη, η λύπη για κείνο που σου λείπει, είναι μεγάλη και «καλή», όπως πρέπει να είναι οι αληθινές λύπες...

Σκόρπιες σκέψεις (ως είθισται)

          Πόσες φορές στ' αλήθεια δεν ξύπνησες εγκλωβισμένος από τον πόνο των πραγμάτων, μετέωρος σ' ένα κενό ανυπαρξίας ή με την αίσθηση κάποιας γεύσης ξεχασμένης; Έκλεινες τα μάτια κι έλεγες: «Τα έζησα στ' αλήθεια εγώ αυτά ή κάποιος άλλος; Συνέβησαν ή θα συμβούν; Ή μήπως είναι μνήμες κάποιας άλλης ζωής μου;»...