ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
>
Search

Βιτόριο Ταβιάνι -Μίλος Φόρμαν: Δύο κορυφαίοι σκηνοθέτες δεν είναι πια εδώ

Δυο κορυφαίοι Ευρωπαίοι σκηνοθέτες, που επηρέασαν με τελείως διαφορετικό τρόπο την Τέχνη του σινεμά, «έφυγαν» σχεδόν μαζί σηματοδοτώντας το τέλος μιας κινηματογραφικής εποχής.

Ο Μίλος Φόρμαν και ο Βιτόριο Ταβιάνι γεννήθηκαν με διαφορά δύο ετών, στο Κασλάβ και την Ρώμη αντίστοιχα. Και αν έχει πιθανότατα κάτι κοινό η πορεία τους στον κινηματογράφο είναι η αφετηρία: λαβωμένοι από τη θηριωδία του Β΄Παγκόσμιου Πολέμου στρέφονται και οι δύο στον κινηματογράφο.

Οι αδελφοί Ταβιάνι στη Ρώμη το 2012

Οι αδελφοί Ταβιάνι στη Ρώμη το 2012

Ο Μίλος Φόρμαν ως ανατρεπτικός καλλιτέχνης που επιλέγει να σπουδάσει συγγραφή σεναρίου στην Ακαδημία Τεχνών της Πράγας και ο Βιτόριο Ταβιάνι αφού συγκλονιστεί βλέποντας την «Παϊζά» του Ροσελίνι, μια νεορεαλιστική ταινία για την απελευθέρωση της Ιταλίας.

«Για μας ήταν σινεμά ή θάνατος»

«Υπάρχουν δύο από αυτούς;» αναρωτήθηκε ο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι μετά το τέλος των γυρισμάτων «Αλονζανφάν» σε σκηνοθεσία των αδελφών Ταβιάνι. Αν και ο κινηματογράφος έχει τις ρίζες του σε ένα ζευγάρι αδελφών, τον Ογκύστ και το Λουί Λυμιέρ, οι αδελφοί Ταβιάνι υπήρξαν το επόμενο ζευγάρι αδελφών που επηρέασαν τόσο βαθιά την κινηματογραφική γλώσσα. Έτσι μοιάζει τώρα να είναι απορίας άξιο που ο μεγάλος αδελφός Βιτόριο πέθανε σε ηλικία 88 ετών, αν ο Πάολο Ταβιάνι θα επιχειρήσει έστω, να γυρίσει κάποια ταινία.

«Η νύχτα του Σαν Λορέντζο»,1982

«Η νύχτα του Σαν Λορέντζο»,1982

Το έργο τους συχνά έχει την αφετηρία του στη λογοτεχνία, αφού περιλαμβάνει πλήθος διασκευών έργων κλασικών συγγραφέων όπως του Τολστόι, του Γκαίτε, του Πιραντέλο, του Αλέξανδρου Δουμά (πατρός). Ο κινηματογράφος, από όταν τον ανακάλυψαν υπήρξε για αυτούς μονόδρομος: Φεύγοντας από τον κινηματογράφο αφού έχουν δει την «Παϊζά» του Ροσελίνι, ήξεραν ότι αυτή ήταν η γλώσσα που ήθελαν να μιλήσουν.Έδωσαν τότε μια υπόσχεση ο ένας στον άλλο: εάν δεν έκαναν τις δικές τους ταινίες μέσα σε μια δεκαετία, θα αγόραζαν ένα όπλο και θα αυτοκτονούσαν.

«Ο Καίσαρας πρέπει να πεθάνει», 2012

«Ο Καίσαρας πρέπει να πεθάνει», 2012

Οι αδελφοί Ταβιάνι με το δικό τους μοναδικό τρόπο έδωσαν νέα πνοή στην παράδοση του ιταλικού νεορεαλισμού κι γύρισαν συνολικά πάνω από 20 ταινίες για τη μεγάλη και μικρή οθόνη. Δημιούργησαν μερικά από τα αριστουργήματα του ιταλικού σινεμά όπως τα «Η Νύχτα του Σαν Λορέντσο» το 1982, «Το Χάος» το 1984 βασισμένο σε έργα του Πιραντέλο, «Οι εκλεκτικές συγγένειες» το 1996 βασισμένο στο έργο του Γκαίτε και «Ο Καίσαρας πρέπει να πεθάνει» το 2012 βασισμένο στο έργο του Σαίξπηρ.

Το πιο γνωστό φιλμ διεθνώς ίσως ήταν το «Πατέρας Αφέντης», το οποίο κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα των Κανών το 1977 και αφορά στην ιστορία ενός νεαρού βοσκού που επαναστατεί κατά του δεσποτικού πατέρα του.

 

Από το τσέχικο «νέο κύμα» στο Hair

Ο Μίλος Φόρμαν υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς δημιουργούς του τσέχικου «νέου κύματος». Ο Φόρμαν έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν, με την εισβολή, το 1968, του σοβιετικού στρατού, βρισκόταν ήδη στο εξωτερικό όπου διαπραγματευόταν την παραγωγής της πρώτης του αμερικάνικής ταινίας όπου και παρέμεινε. Δεκαέξι χρόνια μετά, το 1984 θα μπορέσει να βρεθεί και πάλι στην πατρίδα του για τα γυρίσματα της ταινίας Αμαντέους, της κορυφαίας του ίσως ταινίας. 

Ο Μίλος Φόρμαν εν δράσει

 

Οι πρώιμες ταινίες του εισήγαγαν, όπως και τα περισσότερα έργα του τσέχικου νέου κύματος, το πορτρέτο της εργατικής τάξης στον κινηματογράφο. Και αυτές οι πρώτες του ταινίες «Ο μαύρος Πέτερ» (1964), «Οι έρωτες μιας ξανθιάς» (1965) και το  «Φωτιά… πυροσβέστες» (1967) είναι οι ποιο αγαπημένες του τσέχικου κοινού.  «Ήταν ένας συνδυασμός θεάτρου παράλογου και ελπίδας αναμεμειγμένος με τον συνεχή φόβο» είχε δηλώσει ο Μίλος Φόρμαν σε συνέντευξη του για το πως ήταν να δημιουργείς στη Τσεχοσλοβακία τη δεκαετία του ’60.

Τα γυρίσματα από τη «Φωλιά του κούκου»

Τα γυρίσματα από τη «Φωλιά του κούκου»

Γνώρισε μεγάλη επιτυχία το 1975 με την ταινία «Στη Φωλιά του Κούκου» (One Flew Over the Cuckoo’s Nest) βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Κεν Κέσεϊ, που απέσπασε πέντε Βραβεία Όσκαρ συμπεριλαμβανομένου και αυτού της σκηνοθεσίας. Το 1977, ανακηρύχθηκε επίτιμος πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών.

Από τα γυρίσματα του Hair

Από τα γυρίσματα του Hair

Θα ακολουθήσουν το «Hair» το 1979, μια πολύ καλή μεταφορά του επιτυχημένου μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, και το  «Ragtime» το 1981, με φόντο τις φυλετικές συγκρούσεις στη Νέα Υόρκη, στις αρχές του 20ου αιώνα, ταινία με 8 υποψηφιότητες για Όσκαρ, αν και τελικά δεν κέρδισε κανένα.

Στη συνέχεια ακολούθησε το «Αμαντέους» (Amadeus), που κέρδισε οκτώ Όσκαρ, και η «Υπόθεση Λάρι Φλιντ» για την οποία ήταν υποψήφιος για το Όσκαρ σκηνοθεσίας και κέρδισε μία χρυσή σφαίρα.

 

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αν είσαι φίλος... * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

κατασκευή ιστοσελίδων