ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
>
Search

Ο Άρης Χριστοφέλλης στις «Παρτιτούρες» του Αθήνα 9.84

Τον είπαν «Φαινόμενο». «Ακροβάτη της Φωνής». Γελάει ντροπαλά. «Προτιμώ το «ακροβάτης της ζωής » λέει o Άρης Χριστοφέλλης. «Μου ταιριάζει περισσότερο…»

Ο σπουδαίος κόντρα-τενόρος, ήλθε στις «Παρτιτούρες» χαμογελαστός και σεμνός όπως πάντα. «Δε θέλεις να μιλήσουμε για κάποιον άλλον; Προτιμώ να μιλάω για σπουδαίες προσωπικότητες της μουσικής» μου έλεγε πριν μπούμε στο στούντιο του 9.84.

Η αλήθεια είναι πως στις προηγούμενες ραδιοφωνικές μας συναντήσεις, μιλούσαμε για την Ελβίρα ντε Ιντάλγο, για τη Μαρία Κάλλας, για την ηρωίδα του Ντονιτσέτι «Λουτσία ντι Λαμμερμούρ»…

Διότι, ο Άρης Χριστοφέλλης, πέρα από μια σπάνια φωνή, είναι ένας ακάματος ερευνητής και πολύτιμος δάσκαλος. Δεν είναι τυχαίο ότι μεγάλα ονόματα της όπερας τον συμβουλεύονται πάντα και μελετούν μαζί του! Όμως αυτή τη φορά επέμεινα! Θα ακούγαμε επιτέλους δικές του ηχογραφήσεις και θα μιλούσαμε για εκείνον! Αλλά, όπως θα ακούσετε στο ηχητικό, στο τέλος του κειμένου, έφερε μαζί του και μιαν ηχογράφηση της δασκάλας του Ντόρας Μπακοπούλου, μίλησε για εκείνη, αλλά και για τον Μάνο Χατζιδάκι που σφράγισε τη ζωή του…

Πρωτοσυναντήθηκε με τη μουσική πριν ακόμα περπατήσει. Γυρω στα 4, ακούει από σαρανταπεντάρι δισκάκι Κάλλας και Ντι Στέφανο και αρχίζει να τραγουδά. Στα 10, ήξερε περίπου 30 όπερες απ’ εξω (!). Όλους τους ρόλους. Όλα τα λόγια! Οι γονείς του, θεωρούν ότι αυτό είναι ένα ακόμη παιχνίδι του ιδιόρρυθμου παιδιού τους… Και κάπου εκεί, ζητά να μάθει μουσική. Θα ξεκινήσει πιάνο. Στα 14, θα γνωρίσει τη Ντόρα Μπακοπούλου.Ακόμα είναι ευγνώμων γι αυτό! «Η Ντόρα, μου έμαθε να σκέφτομαι μουσικά» λέει…

 

Μιλά συγκινημένος για τη γνωριμία του με τον Μάνο Χατζιδάκι, στα 10 του χρόνια στη Ρώμη. Παρά τη διαφορά ηλικίας, η φιλία τους θα κρατούσε μέχρι το θάνατο του συνθέτη, τον οποίο θεωρεί δάσκαλό του. Μολονότι δεν πρόλαβαν να υλοποιήσουν τις ιδέες τους για συνεργασία, ο Άρης Χριστοφέλλης θα ηχογραφούσε τραγούδια του μετά το θάνατο του Χατζιδάκι ως φόρο Τιμής…

«Είχα επικεντρωθεί στο πιάνο, δεν είχα φανταστεί ότι θα τραγουδούσα. Έχοντας τη Ντόρα Μπακοπούλου δασκάλα, ανακάλυπτα τον Σοπέν, τον Σούμαν, τον Μπετόβεν και ήμουν αφοσιωμένος εκεί… Σκεφτόμουν ότι θα μπορούσα να αξιοποιήσω το πιάνο για να συνοδεύω λυρικούς τραγουδιστές αφου αγαπούσα τόσο την όπερα, όχι όμως να τραγουδήσω ο ίδιος…»

 

Όμως, να που τελικώς η ζωή είχε άλλα σχέδια… Ότανπηγαίνει στο Παρίσι στα 19 του, για να συνεχίσει τις σπουδές του στο πιάνο, ακούει για πρώτη φορά κόντρα – τενόρους και μπαρόκ μουσική. Τότε, θα αρχίσει να σκέφτεται σοβαρά τις παροτρύνσεις των δασκάλων του να δοκιμαστεί στο τραγούδι…

«Μέχρι τότε, τραγουδούσα έτσι, για την… τρέλλα! Μετά, δεν ξέρω κι εγώ πώς έγινε, στα 24 μου, τραγουδούσα όπερες, ηχογραφούσα δίσκους… Έγινε χωρίς να το καταλάβω» λέει γελώντας.

 

Ήταν έκπληξη για τους γονείς του, όταν τους κάλεσε στη Γαλλία όπου έκανε το ντεμπούτο του. «Ελάτε αν θέλετε να με ακούσετε. Αλλά όχι στο πιάνο…» και συνεχίζει: « Δεν τους είχα πει τίποτα. ήμουν από μικρός, κλειστό παιδί. Η μητέρα μου με έλεγε «Σφίγγα της ερήμου»

Σύντομα, θα ξεκινούσαν όλοι να μιλούν για τη σπάνια φωνή του. «Δεν έχουν σημασία οι οκτάβες. Άλλα είναι τα πιο σημαντικά. Η μουσικότητα, αν έχεις να διηγηθείς κάτι, μια ιστορία με τη φωνή σου, τι μεταφέρει αυτή η φωνή…»

Βάσισε το μεγαλύτερο μέρος της καρριέρας του ως κόντρα – τενόρος, στο Μπαρόκ, διότι τότε γράφονταν πάρα πολλοί ρόλοι για αυτό το είδος φωνής. Παραδέχεται όμως πως αυτό το «όριο» τον καταπίεζε πάρα πολύ. Το ότι έχει φωνή για μπαρόκ, δεν σημαίνει πως δεν αγαπά πολύ και το μπελκάντο, όμως εκεί δεν υπάρχουν ρόλοι για κόντρα – τενόρο…

Τον ρωτώ γιατί σταμάτησε να τραγουδά όπερα και μάλιστα από τα 40 του.

«Δεν έβρισκα πια τη χαρά και την ενέργεια να το κάνω… Δεν μου αρέσουν καθόλου τα ταξίδια. Με οπιοδήποτε μέσο. Είμαι του σπιτιού. Το χειρότερο που μπορείς να μου κάνεις είναι να με βάλεις να σέρνω μια βαλίτσα στο αεροδρόμιο, να μένω σε ξενοδοχεία… Δε μ΄αρέσει αυτό το πράγμα! Εππλέον, η μόνιμη αγωνία να είσαι καλά και να μην κρυώσεις, είναι απαίσιο πράγμα για τα νεύρα…Εμένα αυτό που με ενδιαφέρει είναι να είμαι πάντα μέσα στη μουσική! Όχι το performing…»

Είναι πιο εύκολη ή πιο δύσκολη αυτή η εποχή για τους λυρικούς τραγουδιστές;

«Για τους καινούριους αυτή η εποχή είναι πιο σκληρή, πιο δύσκολη. Υπήρξε μεγάλη αλλαγή όταν άνοιξε το ανατολικό μπλοκ. Εμφανίστηκαν τότε πάρα πολλές φωνές που ήταν και πολύ καλές και αμοίβονταν με λιγότερα χρήματα. Τώρα πια, για κάθε ρόλο υπάρχει πληθώρα φωνών. Κάποτε, πήγαινες σε μια ακρόαση και υπήρχαν 5 άτομα. Τώρα υπάρχουν πάνω από 50 και με πολύ καλές φωνές. Για κάθε ρόλο υπάρχει πια μια ολόκληρη ουρά ανθρώπων…»

Λίλλυ Καρατζαφέρη

Ακούστε τη ραδιοφωνική μας συνομιλία στο ηχητικό που ακολουθεί:

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αν είσαι φίλος... * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

κατασκευή ιστοσελίδων