ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
>
Search

Ο Ολλανδός που άφησε τη «σφραγίδα» του στο ελληνικό ποδόσφαιρο

Συνηθίζεται να λένε πως ελάχιστοι είναι οι ξένοι προπονητές που πέρασαν από τα ελληνικά γήπεδα προσφέροντας ουσιαστικά στην εξέλιξη και τη διαμόρφωση της φιλοσοφίας του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Εξέχουσα θέση σε αυτή την κατηγορία έχει ο Ευγένιος Γκέραρντ. Ο Ολλανδός… κρητικός από το Μπρούνσουμ, που ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΟΦΗ οδικώς από τη Ρουμανία ένα καλοκαίρι του 1985 και έμεινε για μια ζωή.

Μάταια οι φίλοι του στην Ολλανδία του είπαν να βγάλει και ένα εισιτήριο επιστροφής γιατί σε δυο μήνες ο ΟΦΗ θα τον είχε απομακρύνει!

Έγινε σύμβολο μεθοδικότητας, προγραμματισμού, εργατικότητας, αφοσίωσης και αυταπάρνησης. Αποτέλεσε το «σημείο αναφοράς» για μια επαρχιακή ομάδα, που ήταν παρίας στην κάστα των «μεγάλων» του ελληνικού ποδοσφαίρου και έγινε ο… Οφις που δάγκωνε όποιον πατούσε το πόδι του στην Κρήτη.

Μεγαλούργησε, πρόσφερε παίκτες στο ελληνικό ποδόσφαιρο παίρνοντάς τους από τα χωμάτινα γήπεδα των τοπικών κατηγοριών ανά την Ελλάδα, τους έκανε μεγάλους και τρανούς, πρώτους σκόρερς σε όλη την Ευρώπη, όπως τον Νίκο Μαχλά, πρωταθλητές Ευρώπης. Πάνω από όλα νικητές.

Είναι ο μακροβιότερος προπονητής στην Ελλάδα, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 1987, επικρατώντας με 3-1 του Ηρακλή στα πέναλτι.

Το 1993 ήταν αυτός που οδήγησε την κρητική ομάδα στην ιστορική πρόκριση στους «16» του Κυπέλλου Κυπελλούχων αποκλείοντας την Ατλέτικο Μαδρίτης.

Είναι ο προπονητής, ο οποίος ανέδειξε ποδοσφαιριστές όπως ο Νίκος Μαχλάς, ο Νίκος Νιόμπλιας, ο Κώστας Φρατζέσκος, ο Ηλίας Πουρσανίδης, ο Πέτρος Μαρινάκης, ο Κώστας Κωνσταντινίδης, ο Αλέξης Αλεξούδης, ο Γιάννης Αναστασίου, ο Κώστας Κιάσσος, ο Γιώργος Σαμαράς.

Στη συνέχεια κάθισε στον πάγκο της ΑΕΚ, του ΑΠΟΕΛ, του Ηρακλή και της Παναχαϊκής.

Κι όμως αν και δούλευε μακριά από το νησί του, το μυαλό και η ψυχή του ήταν εκεί. Στο χωριό Ελιά, στα αμπέλια του, στους ανθρώπους του, στο αγαπημένο του κελάρι που φύλαγε το κρασί «Γκεραρντάκης».

Ναι, έτσι έγραφε η ετικέτα στα μπουκάλια με τα οποία το εμφιάλωνε. Ήταν άλλωστε το επώνυμό του μετά την απόκτηση της ελληνικής υπηκοότητας!

Και πριν από περίπου ενάμιση μήνα τα «παιδιά» του ταξίδεψαν από όλο τον πλανήτη, στο γήπεδο του ΟΦΗ για να τον τιμήσουν. Από τη Χιλή από τη Σερβία, από την Ταϊλάνδη, από την Ολλανδία, από την Κύπρο από τα μήκη και πλάτη της Ελλάδας.

Κι αυτός, όπως εκμυστηρεύονταν οι άνθρωποι του περιβάλλοντός του, με την υγεία του απόλυτα επιβαρημένη ανέμενε να τους ξαναδεί. Έβαζε όλες τις δυνάμεις του για να κρατήσει, να μείνει ζωντανός μέχρι να ζήσει τις στιγμές εκείνες. Και τα κατάφερε. Όπως άλλωστε το έκανε πάντα. Με υπομονή, σχέδιο και δουλειά.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο σίγουρα του χρωστάει, κυρίως γιατί συνέβαλε να καταλάβουν οι Ελληνες την αξία της προσπάθειας  και της μεθοδικότητας.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΝΙΑΣ

Print Friendly, PDF & Email



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αν είσαι φίλος... * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

κατασκευή ιστοσελίδων