ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
>
Search

Δ.Μαύρος: «Σήμερα ο κόσμος εκεί έξω είναι περισσότερο για αγρίμια και λιγότερο για αξιακούς ανθρώπους. Οι γονείς θα πρέπει να καλλιεργήσουν στα παιδιά τους την ελευθερία να κάνουν αυτό που πραγματικά θέλουν και όχι μόνο το τι πρέπει»

Τον φάκελο «Ανεργία των Νέων και Διαγενεακές Σχέσεις στην Ελλάδα» άνοιξαν σήμερα η διαΝΕΟσις και ο Αθήνα 9.84 στην εκπομπή «Αθήνα Σήμερα» με τη Νόνη Καραγιάννη, από τις 10 το πρωί έως τις 12 το μεσημέρι.

Η νέα αυτή έρευνα της διαΝΕΟσις εξετάζει το πόσο επηρεάζουν οι σχέσεις των Ελλήνων νέων με τους γονείς τους τη στάση τους απέναντι στην απασχόληση, την ανεργία, και τις φιλοδοξίες τους για το μέλλον;

Η έρευνα διεξήχθη στο πλαίσιο του CUPESSE, ενός μεγάλου ευρωπαϊκού project χαρτογράφησης της ανεργίας των νέων, το οποίο διεξάγεται ταυτόχρονα σε 11 χώρες με το συντονισμό του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης. Η διαΝΕΟσις είναι ο φορέας που διεξάγει το ελληνικό σκέλος του project (ο μόνος μη πανεπιστημιακός) το οποίο περιλαμβάνει μια σειρά από έρευνες και δράσεις που θα δημοσιευτούν σταδιακά τα επόμενα χρόνια.

Ο Δημήτρης Μαύρος,Διευθύνων Σύμβουλος MRB μίλησε στον ΑΘΗΝΑ 9.84:

«Η ανεργία έχει ποδοπατήσει τα «θέλω» των νέων ανθρώπων.Αυτό που δεν θέλουν οι νέοι άνθρωποι και κυρίως οι άνεργοι είναι να εγκλωβιστούν σε μία εργασία από το πρωί έως το βράδυ και επιθυμούν μία ποιότητα ζωής, χρόνο για τον εαυτό τους, κάτι που προκαλεί σύγχυση σε αυτούς που θέλουν να προσλάβουν καθώς περίμεναν ότι οι νέοι θα είναι πιο παραδομένοι.

*(ομάδα διαΝέοσις): Από τις απαντήσεις  εντοπίζετε ‘χάσμα γενεών’, υπάρχει μεγάλη διαφορά στις αντιλήψεις τους;

«Δεν υπάρχει σύγκρουση, όμως ποδοπατιούνται γιατί δεν μπορούν να  συντονιστούν. Όποια έρευνα και να τρέξουνε, τα νέα παιδιά θέλουν να φύγουν από τη χώρα. Υπάρχει τελικά διαφορά νοοτροπίας. Δεν αντέχουν να παρακολουθήσουν τη νοοτροπία του γονιού που λέει:’Που πας παιδάκι μου, κάτσε εδώ…»!».

*Δημοσιογράφος: 41% δηλώνει πρόθυμο να φύγει σε άλλη χώρα:

«Αν αθροίσετε όμως και το ‘ίσως’ μέσα, πάει πάνω από 70% (75%) και είναι επιβεβαιωμένο και από τις τάσεις που βγήκαν σύμφωνα με την έρευνα».

*Δημοσιογράφος: Ένα μεγάλο κομμάτι των νέων περιμένει να του πέσει η δουλειά από ‘τον ουρανό’ γιατί δεν θέλει να ρισκάρει από την άλλη το 75% που μόλις είπατε, είναι ένα στοιχείο της έρευνας που τα νέα παιδιά είτε από απελπισία, είτε από απόγνωση  θέλουν  να ρισκάρουν:

«Θέλουν να ρισκάρουν και απόδειξη είναι ότι θέλουν να μετακινηθούν και εντός Ελλάδος, σε ένα υπαρκτό ποσοστό και επίσης  φαίνεται ότι είναι υπαρκτό το ποσοστό των παιδιών που έχουν κάνει δική τους επιχείρηση και όχι Α.Ε κλπ. Η δήλωσή τους βέβαια, είναι ότι δεν το κάνουν από όραμα αλλά από ανάγκη  γιατί δεν έχουν τι άλλο να κάνουν. Σε αυτές τις έρευνες που κάνουμε και τις παρουσιάζουμε στα ‘μεγάλα κεφάλια’ ή σε πολύ υπεύθυνους ‘stakeholders’  απογοητεύονται διότι πιστεύουν ότι οι νέοι άνθρωποι έχουν στο μυαλό τους να φτιάχνουν εταιρείες software  ή startups με καινοτομίες και τελικά συνειδητοποιούμε ότι θέλουν να κάνουν κάτι ετοιματζίδικο,όπως οι καφετέριες».

*Δημοσιογράφος:Τα συμπεράσματα τελικά από αυτό που επεξεργαστήκατε, γιατί είναι ένα κομβικό κομμάτι, αυτό της ανεργίας των νέων γιατί τα επόμενα χρόνια θα καθορίσει πως θα είναι η ελληνική κοινωνία τουλάχιστον την επόμενη δεκαετία;

«Σήμερα ο κόσμος εκεί έξω είναι περισσότερο για αγρίμια και λιγότερο για αξιακούς ανθρώπους. Οι γονείς θα πρέπει να καλλιεργήσουν στα παιδιά τους την ελευθερία να κάνουν αυτό που πραγματικά θέλουν και όχι μόνο το τι πρέπει.Πρέπει να μπουν όρια στο αξιακό και πρακτικό πλαίσιο και να παντρέψουμε τους δύο κόσμους διαφορετικά τα παιδιά θα τρελαθούν, με συνεχείς αυτοδιαψεύσεις και απογοητεύσεις που τους κάνουν να θέλουν να φύγουν!».

*Δημοσιογράφος:Κι ενδεχομένως αυτό θα  είναι ένα στοιχείο  στην κατάληξή του, αν δεν υπάρχει αυτός ο συγκερασμός, να αποδομηθεί και να καταλυθεί όλο αυτό το πλαίσιο της οικογενειακής παράδοσης και παραδοχής των δεδομένων:

«Έχετε δίκιο και φοβάμαι ότι το πιο ευάλωτο στους δύο πυλώνες δεν είναι η συστηματικότητα αλλά το αξιακό πλαίσιο. θα καταλυθεί και θα είναι πολύ επικίνδυνο για την ελληνική κοινωνία. Το τελευταίο συμπέρασμα από τη δική μου πλευρά, είναι ότι τα παιδιά έχουν αρχίσει και δείχνουν ως προδιάθεση είναι ότι νιώθουν πως πρέπει να κινούνται και τα ίδια πολύ. Να μάθουν καινούργια πράγματα, γλώσσες, δεξιότητες, το οποίο δείχνει την εσωτερική τους αναζήτηση τα οποία τα οδηγεί σε τέτοιου είδους κατευθύνσεις και αυτό πάρα πολύ θετικό!

Τώρα αν θα μπορέσουν να συγκεράσουν και την ποιότητα της ζωής στην Ελλάδα της ζωής, θα πρέπει να το …’παρκάρουν’ αυτό προσωρινά για να μπορέσουν να βρουν πρώτα τη δουλειά και μετά να κτίζουν και το υπόλοιπο κομμάτι».

*Δημοσιογράφος: Να το βάλουν ενδεχομένως δίπλα…:

«Ναι ακριβώς να μην το παρκάρουν ξεχνώντας το!»

*Δημοσιογράφος: Είναι μία ‘σύντομη στάθμευση’:

«Ακριβώς!».

ΑΘΗΝΑ 9.84- ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Print Friendly



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αν είσαι φίλος... * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

κατασκευή ιστοσελίδων