...ο καθένας μπορεί να ερμηνεύει όπως θέλει την καθαρτήρια εκστρατεία της σημερινής Κυβέρνησης. Το δικαιούται. Ακόμη κι αν της αποδίδει πολιτικά ιδιοτελείς στοχεύσεις. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι τι ακριβώς θα πρότεινε. Ν’ αφήσουμε μήπως να τα πάρει όλ’ αυτά το ποτάμι; Να επιτρέψουμε την «παραγραφή» τους από τη μνήμη κι από τη συνείδησή μας;

Εν ονόματι του μέλλοντός μας…

Του Βασίλη Πάικου

Βασίλης ΠάικοςΔύο εξεταστικές επιτροπές και μια προανακριτική, για την ώρα. Κι έχει ο Θεός. Γιατί, μη νομίζεις, ακόμη στα μισά είμαστε…
Ήταν στην αρχή η Εξεταστική των πραγμάτων Επιτροπή για τα θαλασσοδάνεια σε κόμματα και ΜΜΕ. Εκεί όπου θορυβωδώς αποκαλύφθηκαν τα σημεία και τα τέρατα. Με τα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ δανεικά κι αγύριστα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που δεν ξεχρεώνονται ούτε σε 200 χρόνια. Με κάτι πιο «προσωπικά» χανιώτικα αγύριστα στον Πρόεδρο της ΝΔ. Και με τα δάνεια «του αέρα» σε megaλα μέσα γενικώς. Λίγο πριν, κάποια απ’ αυτά, τα βουλιάξει η αλαζονεία των αφεντικών τους. Η αλαζονεία της βαθειά ριζωμένης πεποίθησης ότι, σ’ αυτό τον τόπο, όλα τους επιτρέπονται.
Ήρθε στη συνέχεια η Ειδική Επιτροπή Προκαταρκτικής Εξέτασης, η λεγόμενη «προανακριτική» για τις θηριώδεις μίζες περί τα εξοπλιστικά. Τα άλλα εξοπλιστικά. Επ’ ονόματι του Γιάννου Παπαντωνίου αυτή τη φορά. Η οποία ξεκινά την κεκλεισμένων των θυρών σε βάθος έρευνά της. Και τώρα η Εξεταστική των πραγμάτων Επιτροπή για τα σκάνδαλα στο χώρο της Υγείας. Εκεί όπου, σύμφωνα με το παραπεμπτικό σκεπτικό, έκαναν φτερά κάπου 85 δισ., μέσα σε καμιά δεκαριά χρόνια…
Αλλά για κάτσε. Σαν πολλά δεν είναι; Αν μάλιστα συνυπολογίσεις και κάτι παράπλευρες (ας πούμε) δικαστικού ενδιαφέροντος πλην καθαρά πολιτικής αναφοράς υποθέσεις. Όπως την επί τέλους εκδικαζόμενη υπόθεση Siemens. Την υπόθεση Novartis που ακολουθεί. Μπροστά δε στο μέγεθος και στο βάθος της οποίας, καθώς λένε οι ειδικοί, ωχριά η Siemens. Και ενώ συνεχίζουν να ξεψαχνίζονται οι γνωστές λίστες της αμαρτίας, Λαγκάρντ, Μπόγιαρνς και πάει λέγοντας.

Ναι πράγματι πολλά είναι, πολλά μαζευτήκανε. Και μάλλον δεν έχουν και πολύ άδικο εκείνοι που φοβούνται ότι ο δημόσιος βίος της Χώρας κινδυνεύει να μετατραπεί σε απέραντο δικαστήριο. Και μιας και, για όλ’ αυτά, την πρωτοβουλία έχει η Κυβέρνηση Τσίπρα, μήπως έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν πως δεν πρόκειται παρά για επιχειρήσεις αντιπερισπασμού απέναντι στα πράγματι μεγάλα προβλήματα της συγκυρίας; Τα εκ των μνημονιακών βαρών προπάντων εκπορευόμενα. Ή ότι δεν πρόκειται παρά για προσπάθεια στροφής της προσοχής του λαού προς τα σκάνδαλα παρελθούσης χρήσεως. Δηλαδή για καθαρή επιχείρηση αποπροσανατολισμού. Δεδομένου ότι η Κυβέρνηση δεν περνά σήμερα και τις καλύτερες «δημοσκοπικές» της ημέρες…

Ε λοιπόν ο καθένας μπορεί να ερμηνεύει όπως θέλει την καθαρτήρια εκστρατεία της σημερινής Κυβέρνησης. Το δικαιούται. Ακόμη κι αν της αποδίδει πολιτικά ιδιοτελείς στοχεύσεις. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι τι ακριβώς θα πρότεινε. Ν’ αφήσουμε μήπως να τα πάρει όλ’ αυτά το ποτάμι; Να επιτρέψουμε την «παραγραφή» τους από τη μνήμη κι από τη συνείδησή μας; Να μην μάθουμε ποτέ τι έγινε όλ’ αυτά τα χρόνια, πως και γιατί φτάσαμε ως εδώ; Πως καταληστεύτηκε και ρημάχτηκε η Χώρα; Γιατί υποφέρει σήμερα ο λαός μας; Και, επιτέλους, πως θα διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις ώστε να μην επαναληφθούν οι τέτοιες ζημιογόνες πρακτικές, αν όχι με την αποκάλυψη και με τον κολασμό τους;
Αν κάποιος έχει να προτείνει άλλη μέθοδο, άλλον τρόπο, ας τον καταθέσει στον δημόσιο διάλογο. Διαφορετικά ας συμφωνήσει πως δεν γίνεται αλλιώς. Και πως αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της σημερινής Κυβέρνησης να λειτουργήσει όπως ακριβώς το κάνει τώρα. Εφαρμόζοντας τα συνταγματικώς προβλεπόμενα, να προχωρήσει στην αποκάθαρση του δημόσιου βίου. Και να το φτάσει ως το τέλος. Ερευνώντας και κολάζοντας το σκοτεινό παρελθόν. Εν ονόματι του καθαρού μέλλοντος…

Print Friendly



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αν είσαι φίλος... * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

κατασκευή ιστοσελίδων