ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ
>
Search

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ 2016: Ο Ολυμπιακός, το κύπελλο και ο… Σκίμπε

Tην παρατηρεί κανείς σε διάφορες «εκφάνσεις» της ζωής του. Αυτή την χαρακτηριστική ικανότητα του «χρόνου» να γιατρεύει τα πάντα. Να αλλάζει, να αμβλύνει τις «εντυπώσεις» και τις περισσότερες φορές να πασπαλίζει με…ζάχαρη τις ίδιες τις αναμνήσεις. Δεν είναι κακό, γενικά. Ανθρώπινη ανάγκη να κοιτάζεις μπροστά. Δεν είναι όμως απαραίτητα και ο κατάλληλος σύμβουλος για τα επόμενα. Διότι ξεχνώντας, μειώνεις σταδιακά και τις απαιτήσεις. Συνηθίζεις σε καταστάσεις που πολλές φορές δεν σου αξίζουν. Και κάποια στιγμή αναγκάζεσαι να συνθηκολογήσεις με κλισέ όπως το « κάθε… πέρσι και καλύτερα».

Η υπόθεση εργασίας μιας «ανασκόπησης» σε ότι αφορά στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, απόλυτα χαρακτηριστική. Τα πεπραγμένα του 2016, τώρα που απομένουν λίγες ώρες μέχρι να μας εγκαταλείψει. Η πρώτη σκέψη: Όλα καλά. «Ευτυχώς… δεν πάθαμε και τίποτα» κατά τον τίτλο της γνωστής μουσικής επιθεώρησης. Όχι, όμως δεν ήταν όλα καλά. Και κάποια στιγμή θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση, ότι δεν είναι καλά μπας και προκύψει και μια προσπάθεια βελτίωσης. Το προϊόν που παράγουμε δεν αντιπροσωπεύει κανέναν «κανονικό» παρατηρητή. Είναι μάταιο να επιχειρούμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Είναι ανάγκη μια ρεαλιστική προσέγγιση της κατάστασης. Διότι η χρονιά που μας αφήνει είναι -μια ακόμη- από εκείνες που επιβεβαιώνουν με κάθε πιθανό τρόπο ότι βρισκόμαστε σε ελεύθερη πτώση.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς: Τα σταμάτα-ξεκίνα του πρωταθλήματος, που λες και δεν διεξάγεται σε γήπεδα αλλά στα φανάρια της οδού Πανεπιστημίου σε ώρα αιχμής. Το «μνημόνιο» που μας επέβαλλε η FIFA η οποία πήρε και τον έλεγχο της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας μέχρι να καταφέρουμε να συμφωνήσουμε, για να γίνουν εκλογές για την ανάδειξη της επόμενης διοίκησης. Την ξεκάθαρη εμπλοκή της Πολιτείας, ειδικά στην περίοδο όπου Υφυπουργός αθλητισμού διετέλεσε ο Σταύρος Κοντονής. Τις απειλές για GR-exit. Τις πράξεις βίας στα γήπεδα, όπως στον πρώτο ημιτελικό του κυπέλλου ανάμεσα σε ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό που έγιναν αιτία μη διεξαγωγής του επαναληπτικού (μιας και ο ΠΑΟΚ αρνήθηκε να «κατέβει» στο Φάληρο). Το…φαρμάκι της διαιτησίας και της μόνιμης καχυποψίας. Τον κεκλεισμένων των θυρών τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Τα «συμβάντα» ποινικού δικαίου, όπως τον εμπρησμό της οικίας του τέως αρχιδιαιτητή Γιώργου Μπίκα; Ειλικρινά έχουμε χάσει τον δρόμο. Και όσο περνά ο καιρός χάνεται και… η ελπίδα.

Κατά τα άλλα και μιας και ακόμη και έτσι υπήρξαν και παρενθέσεις με… ποδόσφαιρο: Ο Ολυμπιακός για πολλοστή φορά επιβεβαίωσε την παντοδυναμία του, στο χορτάρι. Κατέκτησε πανεύκολα το πρωτάθλημα της αγωνιστικής περιόδου 2015-16 (με τριάντα βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο Παναθηναϊκό) ενώ και σε αυτό που εξελίσσεται αν και έχουν πραγματοποιηθεί μόλις 12 αγωνιστικές έχει πάρει σημαντικότατο πλεονέκτημα (στο +9 από Παναθηναϊκό και Ξάνθη). Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Ερυθρόλευκοι στο περσινό πρωτάθλημα νίκησαν στις 28 από τις συνολικά 30 αναμετρήσεις. Παράλληλα έφτασαν ως και τον τελικό του Κυπέλλου. Εκεί όμως η ΑΕΚ «έσπασε» την κυριαρχία τους. Και με το 2-1 της 7ης Μαϊου χάρη στα γκολ του Μάνταλου και του Τζιμπούρ κατέκτησε το 15ο τρόπαιο της ιστορίας της.

Η Ένωση θεωρητικά περίμενε κανείς ότι θα «χτίσει» πάνω σε αυτή την επιτυχία. Ως τώρα  όμως δεν της «βγαίνει». Αποκλείστηκε νωρίς από την Ευρώπη, στα προκριματικά (Σεντ Ετιέν). Άλλαξε τον προπονητή (Μοράις αντί Κετσπάγια), προσπαθεί να αλλάξει και αρκετά πρόσωπα στο ρόστερ της αυτές τις ημέρες. Δεν δείχνει να εκμεταλλεύθηκε αυτό που η ίδια κέρδισε τον Μάη. Με πολλές αλλαγές και ο Παναθηναϊκός. Ο Αντρέα Στραματσιόνι παρέδωσε στον Μαρίνο Ουζουνίδη, ενώ για μια ακόμη μεταγραφική περίοδο οι Πράσινοι αναζητούν τουλάχιστον τέσσερις-πέντε κινήσεις που θα τους προσφέρουν ώθηση. Στην Ευρώπη, αγωνίστηκαν στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ δεν κατάφεραν όμως για μια ακόμη σεζόν, να πετύχουν έστω μια νίκη.

Αντίθετα ο ΠΑΟΚ, «έξω» τα πήγε σαφώς καλύτερα. Αποκλείστηκε από τον Άγιαξ στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, πέρασε όμως στους ομίλους του Γιουρόπα. Και από εκεί βρίσκεται ήδη στους «32» της διοργάνωσης όπου θα αντιμετωπίσει την Σάλκε. Ο Δικέφαλος του Βορρά με τον Βλάνταν Ίβιτς στον πάγκο, αποδίδει κατά διαστήματα πειστικό ποδόσφαιρο. Έχει μείνει όμως 14 βαθμούς μακριά από την κορυφή στην Σούπερ Λιγκ και ουσιαστικά έχει χάσει κάθε ελπίδα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος εδώ και μήνες! Πληρώνει μεταξύ άλλων το -3 με το οποίο ξεκίνησε φέτος (για την απόφαση του να μην αγωνιστεί στον περσινό δεύτερο ημιτελικό του κυπέλλου), δεν είναι όμως μονάχα αυτό το πρόβλημα για την ομάδα που έχει το δεύτερο μεγαλύτερο μπάτζετ στη χώρα μετά τον Ολυμπιακό.

Και μιας και επιστρέψαμε στους Ερυθρόλευκους; Εκείνοι από τον Ιούνη και έπειτα έχουν.. βαρεθεί να αλλάζουν προπονητές. Από τον Μάρκο Σίλβα (παραιτήθηκε), στον Βίκτορ Σάντσεθ (απολύθηκε) και από εκεί τον Αύγουστο στον Πάουλο Μπέντο. Ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε από τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, και μας άφησε ως ελληνικό ποδόσφαιρο χωρίς εκπρόσωπο στη φάση των ομίλων της κορυφαίας διοργάνωσης έπειτα από είκοσι ολόκληρα χρόνια. Τουλάχιστον με αρκετή περιπέτεια μπήκε σε αυτούς του Γιουρόπα Λιγκ, από όπου με τη σειρά του προκρίθηκε στους «32». Εκεί που τον περιμένει τον Φλεβάρη η Οσμανλισπόρ. Στην Ευρώπη η πέμπτη ομάδα που μας εκπροσώπησε ήταν ο ΠΑΣ Γιάννενα. Για πρώτη φορά στην ιστορία του. Πέρασε έναν προκριματικό γύρο, αποκλείστηκε στον επόμενο από την Άλκμααρ. Η παρθενική του συμμετοχή όμως από μόνης της αποτελεί ιστορικό γεγονός.

Να μην ξεχάσουμε τη μεταγραφή του Απόστολου Γιάννου στην Κίνα (2,5 εκατ ευρώ από τον Αστέρα Τρίπολης στη Γκουανγκζού) όπως και αυτή του Νίκου Καρέλη στο Βέλγιο (από τον Παναθηναϊκό στη Γκενκ με 2,2 εκατ ευρώ). Δύο ακόμη «ηχηρές» αποχωρήσεις από το Ελληνικό πρωτάθλημα. Συνέβησαν στις αρχές του 2016, ο παρανομαστής όμως δεν αλλάζει.  Το καλοκαίρι έφυγε και ο Απόστολος Βέλλιος (από τον Ηρακλή στη Νότιγχαμ αντί 1.2 εκατ ευρώ) και κάπως έτσι οι «ποδοσφαιρικοί» μετανάστες έχουν γίνει…τριψήφιοι. Με βάση τους υπολογισμούς περισσότεροι από 120 Έλληνες ποδοσφαιριστές αγωνίζονται πια στο εξωτερικό. Και δεν είναι όλοι… Μήτρογλου και Σάμαρης (Μπενφίκα), Μανωλάς (Ρόμα) και Παπασταθόπουλος (Ντόρτμουντ). Δεν είναι Χολέμπας (Γουότφορντ), Κυριάκος Παπαδόπουλος (Λειψία) και Τοροσίδης (Μπολόνια). Δεν κάνουν όλοι… καριέρα. Φεύγουν απλά και μόνο αναζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Τελευταίος σταθμός; Φυσικά η εθνική μας ομάδα η οποία σταδιακά δείχνει να ξαναβρίσκει τον χαρακτήρα της. Με τον Μίκαελ Σκίμπε στον πάγκο της, κατάφερε μέσα στο 2016 να συνέλθει. Δεν είμαστε εκείνη η Ελλάδα που επί μια δεκαετία (2004-2014) ταξίδεψε στο… όνειρο. Τουλάχιστον όμως δεν χάνουμε πια από τα Φερόες. Η Εθνική είναι αήττητη (3 ν.-1 ισ.) στον προκριματικό όμιλο για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018. Θα διεκδικήσουμε την δεύτερη θέση (το Βέλγιο δεν το.. συζητά για την κορυφή) μαζί με την Βοσνία. Άρα και ένα εισιτήριο για τα «μπαράζ» της πρόκρισης.

Newsroom ΑΘΗΝΑ 9.84

Print Friendly



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αν είσαι φίλος... * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

κατασκευή ιστοσελίδων